natasja/ajsatan

Snotterende lachstuipen, kleffe paranoia-aanvallen, psychopatische dwangneuroses om U tegen te zeggen, morbide visuele verschijningen, angstaanjagende vreetepisodes, koopwoede, het in-huis-opgesloten-vind-ik-veiligst depressie syndroom, manische hilariteiten, kunstzinnige flaters en meevallers, de soms-kwijl-ik-om-iemand-de-strot-om-te-wringen eigenschap, sexuele perversiteiten a gogo, sex-stop tijdens duistere uren, aanvallen van "meestal-flap-ik-er-alles-te-pas-en-te-onpas-uit", wrede gedragsstoornissen, ups en downs om zeeziek van te worden, hevig moederschap, liefdes om aan KAPOT te gaan, eenzame verzen in stille momenten, acute ik-moet-en-zal-nu-mezelf-openkerven episodes, suicidal tendencies, neen-ik-geloof-niet-in-zielenknijpers, collocatieverleden, tienerpregnancy en ik-kan-het-thuis-niet-langer-uithouden!, blote-voeten episodes, de-politie-is-niet-mijn-vriend cleptomanieën, vandaag is mijn haar blauw en morgen wit, een ziekelijke messenobsessie, het waarom-trek-ik-nu-altijd-psychopatische-kerels-aan probleem...

En dan begenadigd zijn met de gift van het schrijven...

PIJNpijnPIJN

Pijn. Mijn lichaam heeft zich een panoramisch uitzicht van blauwe plekken en schaafwonden aangemeten. De liefde eist zijn tol. Het urenlang op basis van dope geïnitieerd geneuk althans toch. Het soort geneuk dat frustraties de hel in kiepert en het krieperig gejank van de ziel tot een melodieuze serenade omtovert. Het soort dierlijk gecopuleer waar de bond van aan-Helmut-Lotti-verslaafde-huismoeders-tegen-het-gebruik-van-heroïne-bevattende-anticonceptiemiddelen- een instant-hartinfarct van zou krijgen. Dat soort geneuk. Een no-love, no-complications basis. Vind zoals gewoonlijk weer de activeringsbutton niet. Alsof ik mijn hart stante pede aan en uit zou kunnen switchen. No such luck, Natasja! Pijn, penetrerend afstompende pijn. Overdoseren is de boodschap! En dan staren je roodvonkende ogen miserabel richting naakt (o-zo-ik-moet-en-zal-je-torso-aflebberen-van-kop-tot-teen) mannenlichaam, quasi onaangeraakt in prille jeugdigheid, stijfgeroeste paal op kop en dan vind je die push-off button nog steeds maar niet en dan racen je zintuigen holderdebolder het parcours van verliefdheid op tegen alle verdomde wereldwijsheid in. Pijn. De uren van brakend  paranoia-geijsbeer doorheen de enkel met rode lampen verlichte kamer, de luid knetterende gesel van eenzaamheid oversnellend in wanhoop-doodsdromen-duivelsverschijningen. Te meer daar dat alles-wat-bestaat-in-het-universum heerlijke mannenlichaam de zoete belofte van zintuiglijke ontsnapping met zich mee brengt, dope en dope en nog eens dope! En dan buldert de stereo van eindeloos luid naar oorverdovend en gaat het hart zonder turn-off button over tot de parkinsondans van de dag als zou de hele wereld plots lijden onder een mega-zondevalaardbeving, onder goesting en toch o zo'n levensnoodzakelijke goesting achter die goddelijke spijzen die des duivels staan aangeschreven in ieder boek van de wet. Pijn. Zal ik de ontbindende sappen van verleden schaamlippen negeren? Zal ik schaars gekleed uitdagend-moordlustig-waanzinnig omheen je vlezige lippen wentelen? Of zal ik mij, zoals in die steeds vaker voorkomende momenten van zwakheid, te rusten vleien in die roes van bedwelmend genot, die zachte kus der opiaten.

Lees verder...

hallo

welkom op mijn blog